فصل هفتم : علم خدا در نهج‌البلاغه يكى از مسائل مهم و معضل الهيّات ، مسألهء علم خداوند متعال است كه مطرح نظر و بحث حكما و فلاسفه و متكلّمان قرار گرفته است ، ولى علىالظّاهر و به طور اجمال ، اصل علم بارىتعالى مورد انكار مليّين و الهيّين نيست و از اين جهت اعضال و اشكالى در بين نمىباشد ، بلكه اختلافات در تفصيلات اين مسأله كه بالأخره منتهى به بحث در حقيقت علم الهى شده ، آن را معضل ساخته است . اين اختلافات بر سر اين است كه آيا علم او به اشياء با اشياء است ، يا اينكه قبل از اشياء و متقدّم بر آنهاست ؟ و اينكه خدا علم به تمام اشياء از جزئيّات و كلّيات دارد ، يا اينكه علم به جزئيّات ندارد ؟ اين اعضال و اشكال از اين جهت پديد آمده است كه در اين مباحث وارد بحث حقيقت علم خداوند شده‌اند ، و چون عقل از درك اين موضوعات قاصر و بحث از حقيقت علم همان بحث از حقيقت ذات مىباشد كه منهىٌّ عنه است ، بديهى است كه اشكال و اعضال